จูกัวะแชฮุ้น

ข้อมูลส่วนตัว : จูกัวะแชฮุ้นมีชื่อจริงว่าเตียเกี่ยงซิน เกิดเมื่อปีค.ศ.1929 เป็นชาวมณฑลซัวไซ (ซานซี) คุณยายเป็นผู้ดีสูงศักดิ์ ภายใต้การอบรมสั่งสอนจากท่านผู้เฒ่า จูกัวะแชฮุ้นจึงปรับพื้นฐานด้านอักษรศาสตร์ เมื่อเจริญวัยขึ้น ก็ติดตามบิดาซึ่งรับราชการทหารขึ้นเหนือจรดใต้ แทบเหยียบย่ำถึงครึ่งประเทศจีน และสำเร็จการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยที่ไต้หวัน

กล่าวกันว่าจูกัวะแชฮุ้นมีลายมืองดงามหาตัวจับยาก เมื่อครั้งรับราชการประจำทำเนียบประธานาธิบดี มีเอกสารจำนวนมากที่ยื่นเสนอถึงประธานาธิบดีเจียงไคเช็คผู้ล่วงลับ ผ่านการเขียนด้วยลายมือของเขา ซึ่งถือเป็นความภาคภูมิใจใน ชีวิตของเขา

หลังจากที่เขาเขียนนิยายกำลังภายใน ก็รับหน้าที่เขียนหัวชื่อเรื่องของเขาเอง ทั้งยังเขียนให้กับเพื่อนฝูง
ที่เป็นนักเขียนนิยายกำลังภายในด้วยกัน การเข้าสู่โลกนิยายกำลังภายในของจูกัวะแชฮุ้น ก็เป็นเหตุบังเอิญ

ตอนนั้นระหว่างที่รับราชการ เขานิยมเล่นหมากรุก อ่านนิยายกำลังภายใน จนรู้จักกับเจ้าของสำนักพิมพ์ชุนชิว ซึ่งเคยเป็นผู้จัดพิมพ์นิยายกำลังภายในหมายเลขหนึ่งของไต้หวัน เลยได้รับการยุยงให้ทดลองเขียนนิยายกำลังภายใน
ดูบ้าง

ผลงานเรื่องแรกของจูกัวะแชฮุ้นคือเรื่องบักเกี่ยมซังเอ็ง และดังระเบิดด้วยเรื่องเจ่กเกี่ยมกวงฮั้งจับสี่จิว (มังกรแห่งแยงซี) ติดตามด้วยโต๊ะฮุ้นกี้ จนมีชื่อเสียงทัดเทียมกับอ้อเล้งเซ็ง

นอกจากนั้นทั้งสองยังเป็นเพื่อนสนิทกันด้วย งานเขียนในยุคต้นของจูกัวะแชฮุ้น ได้รับอิทธิพลจากโฮ้ยจูเล้าจู้
ผู้แต่งจ้วกซัว เกี่ยมเฮียบตึ่ง (เทพยุทธเขาสูซัน) ซึ่งเป็นต้นแบบของนิยายกำลังภายใน ก่อนจะปรากฏกิมย้งในภายหลัง จนบัดนี้จูกัวะแชฮุ้นยังสามารถท่องชื่อบทในเรื่องดังกล่าวได้อย่างแม่นยำ

หากจะบอกว่าจูกัวะแชฮุ้นเป็นนักเขียนที่ใหญ่ที่ใหญ่ที่สุดก็เห็นจะไม่ผิดเพราะว่าเขามีน้ำหนักตัวร่วมร้อยกิโล ซึ่งหนักที่สุดในนักเขียนนิยายกำลังภายในทั้งหมด ทั้งยังมีพละกำลังมหาศาล เคยไล่กวดรถลากที่เฉี่ยวตัวอ้อเล้งเซ็ง ไปจนทัน และกวาดรถลากทั้งคนทั้งรถคะมำกับพื้นมาแล้ว

เมื่อคราวไปเที่ยวที่สวนสนุกย่านอี้ซัวก็เคยทดสอบดึงห่วงเหล็กของมนุษย์หุ่น เพื่อทดสอบดูว่าตัวเองมีน้ำหนักเท่าใด แต่ไฟของมนุษย์หุ่นตัวนั้นสว่างโร่ตั้งแต่ข้างล่างถึงบนสุด เลยวัดไม่ออกว่าเขามีพละกำลังแค่ไหน

ด้วยภูมิปฏิภาณมาแต่กำเนิด ตลอดจนการเพาะสร้างในภายหลัง ทำให้จูกัวะแชฮุ้นมีชีวิตอย่างเฉิดฉัน และรู้จักเสพสุขสำราญ ในนักเขียนนิยายกำลังภายใน เขาเป็นนักชิมอาหาร รู้จักเลี้ยงสุนัข เลี้ยงนก ปลูกไม้ดอก เพาะต้นไผ่ สามารถแทงบิลเลียด เล่นหมากรุก หมากล้อม และช่างสนทนา

นอกจากนั้นยังเป็นนักเขียนนิยายกำลังภายในคนแรกที่มีบ้านเป็นหลักแหล่ง ซึ่งเป็นสิ่งปลูกสร้างสามชั้น มีบ่อเลี้ยงปลา สนามหญ้า จนได้รับขนานฉายาจากเพื่อนฝูงว่าเป็นเตียแป๊ะบ้วน (เตียร้อยหมื่น)

ผลงานของจูกัวะแชฮุ้น แตกต่างกับนักเขียนคนอื่น กล่าวคือชมชอบเล่นคำ อ้างสุภาษิตเข้ากับเนื้อเรื่อง ผูกเค้าโครงแยบยล มีการต่อสู้ทั้งวิชาฝีมือเล่ห์เหลี่ยมอุบาย

กล่าวกันว่าเป็นนักเขียนนิยายกำลังภายในคนแรกที่เน้นการใช้พิษ ตลอดจนอาวุธลับนานาชนิด จนมีผู้ลอกเลียนแบบเขียนตามอย่างมากมาย นอกจากนั้นแนววิทยายุทธ์ ชื่อวิชาฝีมือก็ตั้งได้แปลกใหม่พิศดารยิ่ง

ผลงานที่ได้รับการแปลเป็นภาษาไทย

นามานุกรมจ้าวยุทธจักร (ผู้ประพันธ์)