ซีเบ๊จี่อิง

ข้อมูลส่วนตัว : ซีเบ๊จี่อิง (ซีเบ๊เป็นแซ่สองตัว จี่อิงแปลว่าควันม่วง) มีชื่อจริงว่า เตียโจ้วท้วง เป็นชาวมณฑลอานฮุย สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยซือต้าและต้าเจียงคณะอักษรศาสตร์ ระหว่างที่อยู่ในช่วงการศึกษา ก็เริ่มหัดเขียนนิยาย ผลงานที่อยู่ในความทรงจำที่สุด เป็นนิยายชีวิตที่มีความยาวประมาณสองหมื่นกว่าตัว ตั้งชื่อว่าโคมเขียว นำลงในหนังสือพิมพ์หมิงจู๋หวั่นเป้าฉบับบ่าย เขียนถึงชีวิตของนางโลมอายุเยาว์ และอันธพาลในท้องที่ แจกแจงธาตุแท้ใจคอของผู้คนอย่างลึกซึ้ง ได้รับคำชมจากอาจารย์ของเขา

ซึ่งปัจจุบันเป็นนักเขียนหญิงนามเจี่ยเปียเอี้ยงอย่างมาก
หลังจากจบการศึกษา ซีเบ๊จี่อิงได้เข้ารับการเกณฑ์ทหาร ประจำอยู่หน่วยวิทยุสื่อสาร ระหว่างนั้นอ้อเล้งเซ็งและจูกัวะแชฮุ้นล้วนแล้วแต่มีชื่อเสียงกระเดื่องดัง นิยายกำลังภายในเป็นที่ต้องการของหนังสือพิมพ์และสำนักพิมพ์ต่างๆ ซีเบ๊จี่อิงก็เริ่มจับปากกาเขียนนิยายกำลังภายในดูบ้าง โดยใช้นามปากกาซีเบ๊จี่อิง ซึ่งตีคู่กับจูกัวะแชฮุ้น กล่าวคือซีเบ๊กับจูกัวะเป็นแซ่สองตัว จี่อิงแปลว่าควันม่วง พอดีคู่กับแชฮุ้นซึ่งแปลว่าเมฆเขียว

ผลงานเรื่องแรกของซีเบ๊จี่อิงคือกังโอ้วแม้โหวจับนี้เต็ง ซึ่งสถานีโทรทัศน์ไต้หวันเพิ่งดัดแปลงสร้างเป็นภาพยนตร์ทีวี เมืองไทยก็มีวีดีโอเทปตั้งชื่อว่าศึกชุมนุมเจ้ายุทธจักร เรื่องนี้ได้รับการกล่าวขวัญถึงไม่น้อย จึงตกลงเขียนกังโอ้วแม้โหวจับนี้เต็ง ภาค 2 ต่อด้วยเรื่องแป๊ะเท้างิ้ม (ผมขาวรำพัน) รวมเป็นหนังสือปกอ่อนถึง 77 เล่ม นับเป็นเรื่องยาวอันดับสองรองจากอ้อเล้งเซ็ง ซึ่งเขียนเรื่องกิมเกี่ยมเตียวเล้ง (กระบี่ป้องปฐพี) มีความยาว 96 เล่ม

นอกจากนั้น ซีเบ๊จี่อิงยังมีผลงานดีเด่นอีกมากมาย นำความแปลกใหม่มาสู่วงการนิยายกำลังภายใน อาทิเช่นเรื่องโชยชิ่วบ๊วยฮวยเจ่กเกี่ยมฮั้ง (นักสู้สะท้านภพ) บ้วนลี้กังซัวเจ่กโกวเคี้ย (มารผยอง) กิมป๊กโกว (เกาทัณฑ์สยบฟ้า) เป็นต้น ท่านที่เคยอ่านผลงานของท่านผู้นี้มาบ้างคงทราบดี
ระหว่างที่ซีเบ๊จี่อิงทำงานในกรมสื่อสารทหาร ต้องอยู่ท่ามกลางอากาศร้อนอบอ้าวที่ผู้คนทั่วไปแทบทนทานไม่ได้ แต่เขายังสามารถนั่งเค้นสมองเขียนนิยายกำลังภายใน ถือเป็นความสามารถที่เหลือเชื่อประการหนึ่ง
ซีเบ๊จี่อิงยังมีความสามารถพิเศษอีกประการหนึ่งคือนั่งทน

เขาให้สัมภาษณ์ว่าเมื่อจับปากกาเขียนหนังสือจะหยุดไม่ได้ ต่อให้เหน็ดเหนื่อยสาหัสเพียงไหนยังต้องเขียนต่อไป พอหยุดมือเมื่อใดจะไม่อยากเขียนอีก เขาเคยทำสถิตินั่งทนเป็นเวลายี่สิบชั่วโมง ในยี่สิบชั่วโมงนี้ไม่ลุกจากเก้าอี้ มือไม่ห่างจากปากกา ใช้มือซ้ายยกถ้วยชาหยิบจับอาหารแทน

ซีเบ๊จี่อิงแม้ทำงานนั่งทน แต่นิสัยกลับชอบเคลื่อนไหว ระหว่างเล่าเรียนหนังสือเป็นนักกีฬาตัวยง ชอบทั้งฟุตบอล บาสเกตบอล และวอลเลย์บอล นอกจากนั้นยังโปรดปรานสุรา เพียงแต่ไม่พิถีพิถันการดื่มเช่นโก้วเล้ง ไม่ว่าเหล้าอะไรก็ได้ แต่ขณะที่ดื่มเหล้ามีโรคแปลกอย่างหนึ่ง คือชอบหลั่งเหงื่อตลอดเวลา

ดังนั้นความสามารถในการดื่มจัดอยู่ในขั้นคอทองแดงคนหนึ่ง
คนไม่อาจวัดคำนวณด้วยรูปโฉม หน้าตาของซีเบ๊จี่อิงราบเรียบธรรมดา แต่มันสมองและปัญญาความคิดของเขายากที่จะมีคนเสมอเหมือน เขาสามารถเขียนนิยายกำลังภายใน เขียนนิยายชีวิต เขียนอาชญนิยาย เขียนนิยายกังฟู เขียนนิยายอิงประวัติศาสตร์ กล่าวได้ว่าเขียนได้แทบทุกแนว
เขาเคยเขียนนิยายกังฟูให้กับหนังสือพิมพ์ยูไนเต็ด โดยใช้นามปากกาจูเอี้ยง เขียนนิยายเกร็ดประวัติศาสตร์ให้กับหนังสือพิมพ์ต้าหัวหวั่นเป้า ด้วยเรื่องจี่เง็กเทย โดยใช้นามปากกาซีเบ๊ ซึ่งสร้างชื่อให้กับเขาเช่นกัน ใช้เวลานำลงในหนังสือพิมพ์ถึงสี่ปี ระหว่างนี้ยังเขียนบทความเรื่องแก่นแท้เพลงมวยไท้เก๊ก นำลงในหนังสือพิมพ์สากลที่ตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกา โดยใช้นามปากกาจี่โซ่ว (เฒ่าม่วง) ใช้หลักวิทยาศาสตร์แยกแยะความลึกซึ้งไพศาลของเพลงมวยไท้เก๊ก อธิบายเคล็ดความกระบวนท่าต่างๆโดยละเอียด ตลอดจนเคล็ดลับของการใช้พลังอย่างไร สร้างความสั่นสะเทือนแก่วงการหมัดมวยแถบโพ้นทะเล และเพื่อนร่วมชาติที่ฝึกเพลงมวยไท้เก๊กไม่น้อย ดังนั้นซีเบ๊จี่อิงสมควรรับคำ “ปัญญาลึกล้ำดั่งห้วงสมุทร” ได้อย่างแท้จริง

ผลงานที่ได้รับการแปลเป็นภาษาไทย

นามานุกรมจ้าวยุทธจักร (ผู้ประพันธ์)