เนื้อเรื่องย่อ :

ลำนำซึมซาบสวนวสันต์       กระบี่หนึ่งจากตะวันตก
ผาสูงเลี้ยวรกเรียงราย     เงามารไหวพร่าพราย
แม้นกระจกใสไร้ฐานตั้ง      โพธิยังไร้ต้นพฤกษา
สรรพสิ่งล้วนอนันตา      ภาวะทั้งมวลเกิดจากใจ
จักวินิจฉัยเองได้ฤา? ใช่มารมิใช่มาร? มิใช่มารใช่มาร?
พักเรื่องนี้ไว้ก่อนพลาง กล่าวถึงจอมยุทธ์สาวสำอาง เริ่มเรื่องยามว่างคุยเล่นสำราญ เจตจำนงสูงส่งกระเดื่องดั่งสายลมฟ้าร้อง
โชยต้องน้ำค้างแข็ง     ยะเยือกงามพรรณราย
อนิจจา     โฉมฉายสะคราญสุดแผ่นดิน
ยังมิทันชราเกศาขาวหมดสิ้น     สัจจะคงมั่นร้อยปี
ไม่มีทรยศสัญญาใจ     จอบสั้นปลูกดอกไม้
ใช้บทกวีแกล้มสุรา     ควงศัสตราร่ายกวี
ทุกปีเฝ้าทวิลถึง      บนขุนเขาเทียนซาน
ดูพู่กันพลิ้วเขียนอักษร     ดั่งงูมังกรแล่นบนกระดาษ
หมึกดำทุกหยาดหยด     สลัดลงเป็นสาคร